QUASI-SPRZECIW JAKO ŚRODEK ZASKARŻENIA

środek zaskarżenia niebędący środkiem odwoławczym, który nie posiada charakteru dewolutywnego lub też brak dewolutywności wynika z konkretnego układu procesowego. Q.-s. jest pismem procesowym, a zatem skargą lub też stanowi oświadczenie ustne uczestnika postępowania. Po złożeniu q.-s. organ nie może przeprowadzić określonej czynności procesowej, czynność którą zaskarżono q.-s. jest bezskuteczna. Do q.-s. należy zaliczyć: 1) oświadczenie oskarżonego sprzeciwiające się warunkowemu umorzeniu postępowania (art. 341 § 2 k.p.k.). → Oskarżony może złożyć oświadczenie w protokole przesłuchania go w charakterze podejrzanego, przy czym złożenie oświadczenia dopuszczalne jest zarówno na posiedzeniu, jak też na wcześniejszym etapie postępowania, składając w tym przedmiocie oświadczenie albo w odpowiedzi na wniosek → prokuratora o warunkowe umorzenie postępowania albo w odpowiedzi na → akt oskarżenia. Po złożeniu oświadczenia nie jest możliwe warunkowe umorzenie postępowania; 2) oświadczenie pisemne lub ustne pokrzywdzonego lub → prokuratora wobec wniosku oskarżonego o wydanie wyroku na rozprawie skróconej (art. 387 § 2 k.p.k.); 3) oświadczenie strony wyrażające sprzeciw wobec odczytania na rozprawie protokołu przesłuchania, mimo, że bezpośrednie przeprowadzenie dowodu nie jest niezbędne (art. 391 § 1 k.p.k.) 4) odwołanie od zarządzenia przewodniczącego, wydane na rozprawie, do całego składu orzekającego, chyba że sąd orzeka jednoosobowo (art. 373 k.p.k.) oraz 5) wniosek o → przywrócenie terminu zawitego, jeśli strona nie dokonała czynności w terminie z przyczyn od niej niezależnych, w związku z czym złożony przez nią q.-s. kwestionuje dopuszczalność uznania czynności strony za bezskuteczną (art. 126 § 1 k.p.k.).

Autor: Paweł Czarnecki

TOM XXI - PRAWO KARNE PROCESOWE

Przypis

Lit.: S. Waltoś, P. Hofmański, Proces karny. Zarys systemu, Warszawa 2018.