PRZEDSTAWIENIE ZARZUTÓW (łac. in personam ‘przeciwko oznaczonej osobie’): Różnice pomiędzy wersjami

(Utworzono nową stronę "rozpoczyna fazę postępowania przygotowawczego, które toczy się przeciwko osobie. Z tą chwilą dana osoba staje się → podejrzanym w rozumieniu procesowym (art. 71...")
(Brak różnic)

Wersja z 13:45, 30 cze 2020

rozpoczyna fazę postępowania przygotowawczego, które toczy się przeciwko osobie. Z tą chwilą dana osoba staje się → podejrzanym w rozumieniu procesowym (art. 71 § 1 k.p.k.). P.z. jest złożoną czynnością. Rozpoczyna je sporządzenie postanowienia o przedstawieniu zarzutów, co następuje wówczas gdy dane zebrane w chwili wszczęcia śledztwa lub dochodzenia bądź dane zebrane w ich toku uzasadniają dostatecznie podejrzenie, że czyn popełniła określona osoba. Postanowienie należy niezwłocznie ogłosić podejrzanemu i go przesłuchać, chyba że nie jest to możliwe z powodu ukrywania się lub jego nieobecności w kraju. Postanowienie musi zawierać obligatoryjne elementy jak: wskazanie podejrzanego z imienia i nazwiska, dokładne określenie zarzucanego czynu, zwane potocznie opisem czynu oraz wskazanie kwalifikacji prawnej zarzucanego czynu, czyli artykułu ustawy określającego zarzucane przestępstwo. W dochodzeniu postanowienie wydaje i ogłasza Policja, → prokurator lub organy o których mowa w art. 312 k.p.k. i art. 325d k.p.k., z kolei w śledztwie wyłącznie → prokurator (arg. ex art. 311 § 3 k.p.k.). Wobec osoby, której przedstawiono zarzuty można stosować → środki zapobiegawcze. P.z. ma znaczenie gwarancyjne dla podejrzanego, od tej chwili może bowiem korzystać ze swoich praw, w tym aktywnie prowadzić obronę, ale też musi wypełniać określone obowiązki (art. 75 k.p.k.).

Autor: Tomek Gurdak, Paweł Czarnecki

TOM XXI - PRAWO KARNE PROCESOWE

Przypis

Lit.: P. Hofmański, red., Kodeks postępowania karnego. Komentarz, t. 2, Warszawa 1999, s. 85-86; R.A. Stefański, Czynności przedstawienia zarzutów, „Prokuratura i Prawo” 2013, nr 7-8.